Waarom zijn mensen met Long COVID vaak zo uitgeput? Waarom nemen klachten bij veel patiënten toe na lichamelijke, mentale of emotionele inspanning? En waarom herstellen sommigen niet of nauwelijks, zelfs jaren na hun infectie?

Onderzoekers van dit project zoeken naar antwoorden in de energiehuishouding van het lichaam. Zij onderzoeken of problemen met de energieproductie van cellen en een verminderde zuurstofvoorziening een belangrijke rol spelen bij het ontstaan en in stand houden van Long COVID-klachten.

Wat weten we al?
Uit eerder onderzoek weten we dat de mitochondriën – de energiefabriekjes van onze cellen – bij veel mensen met Long COVID minder goed functioneren. Daardoor schakelt het lichaam mogelijk over op een minder efficiënte manier van energie produceren. Dit kan leiden tot vermoeidheid, spierzwakte, concentratieproblemen en andere veelvoorkomende klachten.

Wat nog niet duidelijk is, is waarom deze energiefabriekjes minder goed werken. Onderzoekers vermoeden dat een tekort aan zuurstof in weefsels, verstoringen in de kleinste bloedvaten of veranderingen in het afweersysteem hierbij een belangrijke rol spelen. 

Voortbouwen op eerdere consortiumstudies
Dit onderzoek bouwt voort op inzichten uit meerdere eerdere onderzoeken binnen het Long COVID Consortium.

Zo werd in het MICROX-onderzoek gekeken naar de doorbloeding van de kleinste bloedvaten. Daarnaast wordt binnen MONITOR-PEM onderzocht wat de invloed is van post-exertionele malaise (PEM) op de microcirculatie. Ook wordt voortgebouwd op onderzoek naar auto-antistoffen en naar mogelijke biologische subtypen van Long COVID.

Door deze kennis samen te brengen hopen onderzoekers beter te begrijpen welke biologische processen verantwoordelijk zijn voor de energieproblemen die veel patiënten ervaren. Ook kan dit helpen om in de toekomst patiënten beter te onderscheiden in subgroepen, zodat behandelingen gerichter kunnen worden ingezet. 

Wat onderzoeken de onderzoekers?
Het onderzoek richt zich op drie belangrijke vragen:

• Werken de mitochondriën bij Long COVID minder goed doordat weefsels te weinig zuurstof krijgen?

• Is er een verband tussen zuurstoftekort en het ontstaan van PEM?

• Kunnen verschillen in energiehuishouding verklaren waarom sommige patiënten ernstigere klachten hebben dan anderen?

Om dit te onderzoeken worden bloedmonsters, spierweefsel en geavanceerde PET-CT-scans gebruikt. Daarnaast worden eerder verzamelde onderzoeksgegevens opnieuw geanalyseerd.

Om beter te begrijpen hoe veranderingen in energiehuishouding en zuurstofvoorziening ontstaan, combineert dit onderzoek metingen bij patiënten met aanvullend onderzoek in een niet-humaan primatenmodel (apen). Hierdoor kunnen onderzoekers biologische processen over langere tijd volgen en de resultaten vergelijken met bevindingen uit patiëntonderzoek. Zo ontstaat een completer beeld van de mechanismen achter Long COVID.

Wat kan dit onderzoek opleveren?
Het uiteindelijke doel is beter te begrijpen welke biologische mechanismen verantwoordelijk zijn voor vermoeidheid, PEM, spierklachten en hersenmist bij Long COVID.

Die kennis kan helpen bij het ontwikkelen en testen van toekomstige behandelingen die zich richten op de energieproductie van cellen of de zuurstofvoorziening van weefsels. Daarnaast kan het onderzoek bijdragen aan een beter begrip van belastbaarheid en inspanningsgrenzen bij Long COVID.

Daarmee levert het project niet alleen belangrijke wetenschappelijke kennis op, maar ook inzichten die in de toekomst relevant kunnen zijn voor de medische zorg en begeleiding van mensen met Long COVID.